C = Chłodny. Najniższa temp. 10 st.C
I = Pośredni. Najniższa temp. tymczasowo 15 st.C
W = Ciepły. Najniższa temp. tymczasowo 20 st.C
ZIMNO - COOL
--- ssp australis. australis' dolina srebra'
Roślina łatwa w uprawie. Rośnie chętnie i szybko osiąga duże rozmiary. Wymaga przepuszczalnej ziemi , nie znosi narastającej wilgoci w doniczce. Latem , gdy jest gorąco powinno się ją opryskiwac wodą i chronić przed pelnym słońcem. Roślina sukulentowa , tak więc podłoże utrzymywać nieco suche i zapewnić więcej światła.
Gdy ukazuja sie paczki kwiatowe , roslina zareaguje ich zrzuceniem przy kazdej zmianie miejsca . W okresie kwitnienia nalezy ja nawozic.
Kwitnie jednak ciężko, ona właśnie potrzebuje zimowego odpoczynku w tem 12-15stopni dla kwitnięcia. Jest najbardziej dostępną hoją spośród grupy. Jest trująca.
--- bella
Od wilgotnego lasu deszczowego - wyżyny...stała wilgoć. Chłodny
1. H.lanceolata ssp.bella – liscie z ciemnozielonym brzegiem i najczesciej jasnozoltym srodkiem.
2. H.bella mediopicta – w sprzedazy badz uprawie stosuje sie nazwy: H.bella cv.Lida Buis lub H.bella cv. Luis Bois/Lois Bois – brzeg lisci jest jasny (albo zolty albo bialy ) , srodek zielony.
Bella stawia wysokie wymagania jezeli chodzi o podloze , w ktorym rosnie. Optymalna jest mieszanka dobrze przepuszczalnej ziemi uniwersalnej z ziemia do storczykow i dodatkiem piasku. Jest bardzo wrazliwa na welnowce i przedziorki , przede wszystkim , jezeli bedzie miala za suche warunki uprawy. Bella potrzebuje duzo swiatla aby pieknie kwitla. Przed pelnym sloncem trzeba ja jednak chronic. Latem , szczegolnie gdy kwitnie , podlewac obficie i nawozic ok. co 3 tygodnie.
Unikac zalegania wody , w przeciwnym razie pedy rosliny odbarwiaja sie a korzenie gnija. Bella jest podatna na gnicie korzeni i dobrze jest ja zaszczepic na jakims silnym podlozu np. Na H.carnosa , H.imperialis lub na bulwie od ceropegia linearis subsp.woodii.
W zimie trzeba przestrzegac okresu spoczynku : ograniczyc podlewanie I zaprzestac nawozenia.
Bella nie znosi zbyt wysokich temperatur.
--- bella, forma albomarginate
--- ssp calycina.
Liście są 9 - 11cm szerokiego i 16 - 20cm długie, H. calycina jest bardzo czuły. Jak pąki tworzą się, ona nie może być przekręcana, pąki są zrzucane przy najmniejszym dotknięciu. Oni kwitną około 10 dni. kwitnie regularnie od początku listopad, aż koniec maj. Kwiaty wydzielaja jakieś słodkie, bardzo silne zapachy piżma, porównywalny z silnymi perfumami, w godzinach wieczorowych bardzo mocno. Jeśli wiele baldaszków są otworzone równocześnie, zapach może stać się natrętny
--- carnosas i wszystkie klony
Ma słabe pędy , matowoszare , gładkie i nagie. Rozwój rośliny jest bardzo silny. Liście ma błyszczące , ciemnozielone a na nich nieregularnie rozmieszczone białe (jasne) plamki. Kwiaty wydzielają silny zapach i są bogate w nektar.
H.carnosa jest prawdopodobnie najłatwiejszą w pielegnacji hoją. Obojętnie gdzie się znajduje , czy uprawiana jest jako roślina wisząca czy pnąca – zawsze rzuca sie w oczy. Nie wymaga specjalnego nawadniania , ziemi ani nawozow. Najniższe temperatury w zimie 12-15 stopni z równoczesnym utrzymywaniem suchego podłoza znosi doskonale. Gdy nie przejdzie zimowego spoczynku moze słabo lub wcale nie zakwitnąć. Liście powinny być oczyszczane z kurzu. Roślina nie znosi utrzymującej się wilgoci. Przesadzać dopiero wtedy, gdy korzenie wyrastają z doniczki. H.carnosa lubi dużo swiatła , jednak przed silnym południowym słońcem nalezy ją chronić , w przeciwnym razie dojdzie do poparzenia liści. Kwiatów , ktore przekwitły, nie obcinać , roślina wypuszcza nowe w tym samym miejscu.
--- compacta '8 Krinkle'
--- Engleriana H. -
Znalazł w wysokiej wysokości, gdzie to dostało mgłę w nocy podczas suchego sezonu. Stawanie suchy prawdopodobnie zabiłyby roślinę. przepuszczalna - wilgotność wysoka sucho
--- Flavida H. - Ochłodź się jest ok
--- Fraterna H.
Wymogi : ziemia – luzna mieszanka , swiatlo sloneczne – umiarkowane , nawozenie – regularne. Liscie sa tylko w niewielkim stopniu sukulentowe wiec rosliny nie wolno za bardzo przesuszac.
Pochodzenie: Malezja
Pokrój: roślina pnąca
Wielkość: 300 – 360 cm
Przyrost: szybki
Liście: ciemnozielone, błyszczące, z rozczłonkowanym użyłkowaniem. Liście, ciensze, niż u większości hoi, osiągają około 12-25 cm długości. Posiadają szypułki długości ok. 1,5 cm. Odstępy pomiędzy liśćmi mogą wynosić do około 20 cm.
Kwiaty: zebrane w wielkie kiście (50 lub więcej kwiatów w kiści), mają mało typowy dla hoi głęboko złocisty kolor.
Okres kwitnienia: ulokowana na odpowiednim stanowisku kwitnie cały rok.
Zapach: bardzo intensywny
Światło: H. fraterna rośnie najlepiej w miejscu jasnym, ale nie wystawionym na silne działanie promieni słonecznych. Nie wymaga bezpośredniego nasłonecznienia przez więcej, niż 1-2 godzin wczesnym ranem lub późnym popołudniem. Przy mniejszej ilości światła również będzie bujnie rosła, ale nie zakwitnie.
Temperatura: 13-35 st. C
Woda: H. fraterna lubi regularne podlewanie – należy pamiętać, że z powodu cienkich liści i delikatnych pędów roślina odwadnia się znacznie szybciej, niż większość innych hoi. Nie należy dopuścic do zupełnego przeschnięcia podłoża – choćby krótki okres suszy spowoduje odwodnienie rośliny, która zacznie zrzucać pąki.
Dokarmianie: Wilgotność powietrza: Czyszczenie: Atmosfera: Podłoże: przepuszczalne. pH lekko kwaśne lub obojętne.
Podpory: H. freaterna jest silnie rosnącym pnączem, wymaga więc mocnych podpór – odpowiednia będzie np. metalowa klatka dla pomidorów, lub podpora w kształcie litery U wykonana z bambusa. Ponieważ odstępy pomiędzy węzłami są raczej spore, nowe pędy powinny być prowadzone w miarę możliwości po poziomych elementach podpory, w celu uzyskania bujnego wyglądu.
Przesadzanie: Ponieważ H. fraterna charakteryzuje się silnym wzrostem, bujnym kwitnieniem oraz posiada bardzo mocny system korzeniowy, korzystne jest przesadzanie częstsze, niż w wypadku większości hoi. Stosunkowo częste przesadzanie pozwala też ograniczyć częstotliwośc podlewania, ponieważ H. fraterna w okresie aktywnego wzrostu bardzo szybko zużywa wilgoć zawartą w podłożu.
Cięcie: Rozmnażanie: przez sadzonki zielne lub zdrewniałe, odkłady powietrzne, z nasion (nasiona najlepiej kiełkować na wilgotnym ręczniku papierowym).
Długość życia: Łatwość hodowli: roślina nie sprawiająca problemów, dośc łatwo przystosowuje się do warunków. W miezkaniu rośnie tak samo dobrze, jak w oranżerii.
--- fungii H.
fungii tworzy obok pięknego ulistnienia także prześlicznych kulistych baldaszków z do 60 kwiatów gry pojedynczej na baldaszek. Pojedyncze kwiaty są bardzo podobne do H. carnosa, jednak większe i bardziej owłosione. Kolor kwiatów urozmaica czystemu biało za zmęczonemu od różowego, czasami do ciemniejszego różowy, w zależności od temperatury i innym czynnikom środowiskowym.
H. fungii jest mocno rosnącą rośliną, zostać może bardzo duży i, dlatego potrzebować miejsce. Ona jest do wypielęgnowania lekko i kwitnie pod dobrymi warunkami chętny. Ona potrzebuje w zimie trochę chłodniejszych temperatur i mniej wody, ona będzie kwitła w przeciwnym razie ledwie
Pochodzenie: wyżyny Chin Wschodnich
Wielkość: do 200 cm wysokości (długości)
Przyrost: stosunkowo szybki
Liście: skórzaste, podłużne, zaokrąglone przy nasadzie, o spiczastym wierzchołku. Długość liścia w granicach 8-20cm, szerokość: 4,5-9cm. Kolor szmaragdowozielny z ciemnymi żyłkami, możliwe jaśniejsze nakrapianie.
Kwiaty: zebrane w baldachy (do 60 kwiatóww baldachu), spłaszczone, o średnicy do 1,5cm; białawe z czerwonym środkiem.
Okres kwitnienia: od kwietnia do września
Zapach: intensywny zapach w godzinach wieczornych. Kwiaty wydzielają krople przeźroczystej cieczy o żółtawym zabarwieniu.
Światło: roślina wymaga jasnego stanowiska, jednak nie powinna stać w pełnym słońcu
Temperatura: znosi dość niskie temperatury, > 4 st.C
Woda: nie lubi nadmiaru wody, jednak raczej nie należy dopuszczać do całkowitego przeschnięcia podłoża, ponieważ może to przyczynić się do gnicia korzeni po następnym podlaniu.
Dokarmianie:
Wilgotność powietrza: w lecie należy roślinę spryskiwać co jakiś czas (nie mocząc kwiatów), można też ustawić doniczkę na podstawce wypełnionej wodą i keramzytem tak, żeby podstawa doniczki nie stykała się z wodą.
Czyszczenie:
Atmosfera:
Podłoże: przepuszczalne.
Przesadzanie:
Cięcie:
Rozmnażanie: przez sadzonki wierzchołkowe, odkłady oraz z nasion ( nasiona, pobrane z dojrzałych owocników, należy wysiać jak najszybciej, ponieważ są one bardzo nietrwałe).
Długość życia:
Łatwość hodowli: roślina dość łatwa w uprawie.
--- globulosa
ma duże, bardzo pięknie narysowane liście. Liście są do 13 cm długi i około 5 - 9 cm szeroki. Oni są jasnozielone z wyraźnym ciemnozielonym unerwieniem i falują lekko. Cała roślina jest grzeczna aksamitnie owłosiona. To owłosienie jest na spodniej - i wierzchniej stronie liści wyraźne. Starsze liście gubią owłosienie na wierzchniej stronie. H. globulosa kwitnie na jasnym, chłodnym miejscu w dużym okrągłym baldaszku żółtawych kwiatów
--- kerrii
woli sucho kwitnie 2 tygodnie Liście są używane do leczenia od obrzęków. Jest wiele form tej hoi Grube, skórzaste, sukulentowe liście są sercowate. Liście na większości klonów są tak mięsiste, że żadne żyły nie są wyczuwalne. Jednak forma, która ma bardzo wyraźne żyły jest.dotykając liści ma się uczucie, że to zamsz lub aksamit,.Ona rośnie powoli ale staje się bardzo duża
--- var lacunosa. lacunose
Łatwa w pielęgnacji, nieustannie kwitnąca. Nie osiąga dużych rozmiarów. Liście nie są regularnej wielkości , są błyszczące , długie na 6 cm i 1,5-2,5 cm szerokie. Nowe wzrosty mają u poszczegolnych klonow czerwonobrązowe zabarwienie. Uprawiana jest w Guangdong w Chinach, wykorzystywana przez miejscowych do leczenia różnych dolegliwosci. Wyciągi ze wszystkich części rośliny stosuje sie do uśmierzania bólu po ukąszeniach insektow , w gojeniu ran i przy obrzękach.
Szczególna cecha tej odmiany (podobnie jak spokrewnionej H.obscura i H.pusilla) jest piękny zapach kwiatów. Niektórzy opisują ten zapach jako czysty, swieży zapach inni jako ciężki zapach perfum. Gdy na roślinie kwitnie jednocześnie wiele kwiatów, ich zapach wypełnia całe pomieszczenie.
Lacunosa jest łatwa w uprawie i nadaje sie do małych pomieszczeł. Kwiaty utrzymują się ok. 5 dni. Okres kwitnienia – od maja do października.
Hoya lacunosa
1. Odmiany:
Hoya lacunosa var. lacunosa jest najbardziej typową odmianą gatunku. Posiada liście o zaokrąglonej podstawie i ostrym wierzchołku, w kolorze nasyconej zieleni ze srebrzystym nakrapianiem. Długość liścia wynosi od 1,5 do 4 cm. Pędy i liście są nieco grubsze, niż u odmiany pallidiflora. W przypadku tej właśnie odmiany łatwo jest zrozumieć, skąd pochodzi jej nazwa: „lacunosa” pochodzi od łacińskiego słowa „lacunose”, oznaczającego „pokryty małymi dziurkami lub wgłębieniami”.
Kwiaty odmiany lacunosa mają około 7,5mm średnicy w momencie najszerszego otwarcia, przed zawinięciem płatków. U dojrzałego kwiatu wszystkie kwiaty kielicha są zawinięte do tyłu i w dół, tworząc spłaszczoną kulę w kolorze kremowym, pokrytą gęstym srebrzystym meszkiem, o średnicy ok. 0,5 cm. Kwiaty zebrane są w baldachy liczące 15 do 25 kwiatów.
Wygląd liści hoi lacunosa może być bardzo różny w zależności od warunków uprawy: rośliny uprawiane w oranżerii zazwyczaj mają małe liście, przypominające liście sukulentów, o łezkowatym kształcie – te same rośliny przeniesione do przeciętnych warunków domowych (mniej światła oraz niższa wilgotność) będą wytwarzały liście nawet dwa razy szersze oraz o połowę grubsze.
Hoya lacunosa var. pallidiflora różni się od typowej odmiany gatunku kształtem liści, które są bardziej wydłużone (do 7cm), mają lancetowaty kształt, oraz ciemniejszy kolor. Liście pallidiflory posiadają bardzo nieznaczne nakrapianie, mogą też nie posiadać go wcale.
Kwiaty, wbrew nazwie odmiany (pallidiflora = o bladych kwiatach) nie są znacznie jaśniejsze, niż kwiaty odmiany lacunosa.
Hoya ‘Sunrise’ jest krzyżówką pomiędzy H. lacunosa var. lacunosa i H. obscura.
Liście są większe niż u typowych odmian lacunosa, a kwiaty mają różowawy odcień.
Hoya lacunosa z Langkawi Island ma bardzo małe (1 – 2,5cm) liście. Roślina ta została odkryta na wyspie Langkawi w 1999 roku. Kwiaty tej odmiany mają nieco zaokrąglone płatki korony.
Hoya lacunosa „Poonsak” IML1648 posiada liście o bardziej linearnym kształcie, niż pozostałe odmiany gatunku. Kolor liści jest jaśniejszy, występuje też na nich wyraźniejsze użylenie.
Ta odmiana chętnie i łatwo się wspina: nowe pędy rosną ku górze i dopiero ciężar rozwijających się liści powoduje ich przygięcie.
Hoya lacunosa „Tove” jest fascynującą odmianą, charakteryzującą się liśćmi o bardzo zaostrzonym kształcie, które na młodych pędach często przybieraja kasztanowaty kolor.
Kwiaty tej odmiany mają lawendowo-różowy odcień, a ich zapach bardziej kojarzy się z perfumą, niż z zapachem innych odmian lacunosy.
Odmiana ta szybko rośnie i kwitnie bardzo wcześnie.
Hoya lacunosa „heart-shaped leaf” – od innych odmian gatunku odróżniają ją większe (ok. 1 cm) kwiaty, oraz charakterystyczne liście w kształcie serduszek. Pod tą nazwą występuje kilka różnych roślin, z których niektóre wydają się być anomaliami w ramach odmiany lacunosa, zaś inne prawdopodobnie należą do oddzielnego gatunku hoi.
Hoya lacunosa „speckled leaf” jest nowością o liściach gęsto pokrytych srebrzystym nakrapianiem. Ta roślina jest najprawdopodobniej anomalią w odmianie pallidiflora – tym bardziej, że zdarza jej się wytwarzać liście o jednolicie zielonym kolorze. Pędy z zielonymi i pozbawionymi nakrapiania liśćmi powinny być usuwane, aby zachować charakter odmiany.
Jak na razie nie jest łatwo ukorzenić sadzonki tej odmiany, jednak ten stan może ulec zmianie, kiedy w hodowli będzie się znajdowało więcej egzemplarzy, uprawianych w różnych warunkach.
Hoya aff. lacunosa „giant” jest prawdopodobnie odmianą lacunosy, posiadającym większe liście i kwiaty (ok. 1cm) niż reszta odmian, jednak ta klasyfikacja nie została jeszcze ostatecznie potwierdzona.
2. Uprawa
Hoya lacunosa jest rośliną łatwo przystosowującą się do warunków uprawy. O ile w przypadku niektórych odmian ukorzenianie może przychodzić z niejakim trudem, o tyle już ukorzenione rośliny rosną szybko i chętnie kwitną – w idealnych warunkach kwitnienie może miejść miejsca w ciągu całego roku. Ze względu na te cechy, a także na fakt, że lacunosa charakteryzuje się ładną formą, jej kwiaty wydzielają przyjemny zapach, a pędy są giętkie (i mniej podatne na uszkodzenia, niż w przypadku wielu innych gatunków hoi), gatunek ten jest jednym z najbardziej popularnych.
Hoya lacunosa może rosnąć w różnych warunkach świetlnych i będzie kwitła nawet na niezbyt jasnych stanowiskach. Przy większej ilości światła (1-2 godzin bezpośredniego nasłonecznienia wczesnym rankiem lub późnym popołudniem) jej liście będą miały ciekawszy kolor, zazwyczaj wystąpi również silniejsze nakrapianie.
Wysoka wilgotność także wydaje się poprawiać kolor i kształt liści, chociaż rośliny tego gatunku rozwijają się prawidłowo także w normalnych warunkach domowych.
Hoya lacunosa preferuje wilgotne podłoże z warstwą drenażu; łatwiej zniesie przelanie, niż przesuszenie. Roślina ta nie powinna być hodowana w ciasnej doniczce – w przeciwieństwie do wielu innych rośłin, w tym gatunków hoi, ograniczenie wzrostu korzeni nie powoduje u niej szybszego rozwoju części nadziemnej, nie ma też wpływu na obfitsze kwitnienie – wprost przeciwnie, jeśli jej korzenie są ściśnięte, wykazuje tendencję do nadmiernego wyciągania pędów oraz zrzucania starszych liści.
Hoya lacunosa jest powszechnie zakwalikowana do zimnolubnych gatunków hoi – preferuje temperatury w przedziale 10-25 st.C – jednak będzie dobrze rosła także w temperaturach nieco wyższych (15-35 st.C), jednak wzrost i kwitnienie mogą zostać zahamowane przy temperaturach przekraczających 30 st.C.
Gatunek lacunosa lubi umiarkowane nawożenie (1/4 – 1/2 zalecanej dawki) zbalansowanym nawozem - niedokarmiana roślina zrzuca liście oraz słabo kwitnie.
Hoya lacunosa (wszystkie odmiany) zazwyczaj jest uprawiana jako roślina wisząca. Może także być prowadzona jako pnącze (wymaga podpór), przy czym niektóre odmiany, jak np. „proonak”, wspinają się znacznie chętniej i łatwiej, niż inne.
Sadzonki należy sadzić w doniczkach o średnicy 10cm, docelowo roślina powinna rosnąć w doniczce o średnicy 15-20cm. Starsze – duże i ciężkie – rośliny mogą wymagać nawet 25-centometrowych doniczek.
--- var lacunosa. pallidiflora
Ma mniejsze liście od lacunosy i białe kwiaty . opis – patrz –H. lacunosa
--- lanceolata -
roslina rosnie w formie wiszacej , nie wspina sie. Ma cienkie , metrowych dlugosci pedy. Liscie cienkie i miesiste ; dlugie na 3 cm i 1 cm szerokie. Wyrosniete liscie sa ciemnozielone , natomiast mlode jasne. Liscie nie sa owlosione.
Ma plaskie baldaszki kwiatowe z 7-10 pojedynczymi kwiatkami.
H.Lanceolata nie potrzebuje pelnego slonca. Lubi wilgotne powietrze i chlodniejsze temperatury.
--- linearis
Hoduje wilgotno i chłodny Jest to jedna z delikatniejszych hoi. Ma lekko owłosione wałeczkowate liście podobne do zapałek od 5cm długości i od 2mm szerokości rosnące naprzeciwlegle bez szypułek. Odstępy między parami liści są 6 cm. Kwiaty białe, owłosione, pachnące wanilią tworzone prawie zawsze na końcach łodyg. Po kwitnieniu roślina zrzuca szypułki kwiatowe. Ona rośnie szczególnie dobrze na słonecznym i chłodnym miejscu i potrzebuje w fazie wzrostu dużo wody i pożywek. Szczepki bardzo szybko ukorzeniają się w wodzie. W środowisku naturalnym kwitnie w porze monsunu gdy pada codziennie. Jest blisko spokrewniona z h.engleriana od której ma tylko dłuższe liście.
--- longifolia
liście są do 13 cm długi i 2 cm szeroki. Oni są ciemno zieloni i mają owalną podłużną formę. Oni nie mają owłosienia i nie błyszczą. Kwiaty mają średnicę od 16 - 17 mm, są białe i wydzielają silny perfumowy zapach. H.longifolia jest lekka w pielęgnacji i chętnie kwitnąca – zalicza się do hoi które tolerują zimne temperatury. Odporna na szkodniki. Często mylona z scheperdii której liście są węższe, dłuższe i bardziej sukulentowe. Kwiaty longifolia wraz ze wzrostem są coraz większe.
--- motoskei
Japońska H.carnosa . Wielu sprzedawcoów hoi sprzedaje ją jako H.carnosa motoskei. Jest rośliną wijącą się o długich, metrowych pędach . We wszystkich częściach rośliny znajduje się klarowny sok. Liście o formie eliptycznej do okrągłego są mięsiste. Ich długość – 10 cm , szerokość – ok. 4 cm. Kolor – piękny, ciemnozielony. Wyraźnie widoczne są nerwy środkowe. Liście nie są owłosione i mają pojedyncze srebrne plamki. Baldaszek kwiatowy zawiera 10-50 pojedynczych kwiatków, które kwitnąc tworzą okragłą, kwitnącą kulkę. Kielich pojedynczego kwiatka ma średnicę 15-18 mm.
--- obovata –
mocno rosnąca roślina posiadająca grube, mięsiste, okrągłe liście bez oczywistych żył często srebrno nakrapiane. Na słonecznym stanowisku liście są podbarwione na lekko różowy kolor i mają więcej nakrapiania. Rośnie bardzo duża i potrzebuje dużo miejsca. Ona tworzy najpierw długie łyse pędy zanim je pokryje liśćmi. Liście mają średnicę 6-8cm. Roślina czasem jak ma dobre warunki potrafi kwitnąć na tych łysych pędach zanim pokryje je liśćmi. Ukorzenia się łatwo i na jasnym miejscu jej chęć do kwitnienia jest ogromna i kwitnie wtedy całorocznie z prawie niezauważalną fazą spoczynku. Baldaszki mają 20-30 kwiatów i są większe niż hoi carnosy. Zapach kwiatów jest słodkawy porównywalny do zapachu róż i przy wielukwiatostanach wieczorem może być nie do wytrzymania. Kwiaty utrzymują się około 2 tygodni.
--- pauciflora
rośnie jako ‘puszysta’ roślina, faworyzuje wilgotne cieniste miejsca. Odcinki między gromadami liści są nieregularnie długie. Wąskie liście są dość sztywne, ciemnozielone z zakręconymi krawędziami, mają długość 3-9cm nigdy jednak nie przekraczają 1cm szerokości. Żyła środka jest wyraźnie wyczuwalna, pod spodem często czerwonawo cętkowane i są gładkie.
Wydaje tylko 2 kwiaty w węźle które są duże i mają kształt dzwonka. Rozprzestrzeniają delikatny zapach i trwają prawie 2 tygodnie. Niestety często jest uważana za trudną do kwitnienia.
--- polyneura
ta roślina nie jest pnączem jak inne hoje, a rośnie raczej jako krzak ze zwieszającymi się od swojej wagi gałęziami. Liście są parzyste, bardzo płaskie, cienkie i o kształcie rombu przypominające rybi ogon. Są one 6—8cm długie i 2,5-4cm szerokie. Baldaszki kwiatowe tworzą się poniżej parzystych liści bez pośrednio wytworzone na gałęzi z bardzo krótką lub żadną szypułką kwiatową. Tworzy od 7-10 kwiatów w baldaszku. Kwiaty wytwarzają dużo nektaru i utrzymują się na roślinie około tygodnia. Nie jest najłatwiejszą do utrzymania rośliną . Powinna mieć dużo chłodu w przeciwnym razie nie kwitnie. Lubi mieć stosunkowo wilgotne podłoże ale nie zalane podłoże i sporą wilgotność powietrza, tylko zimą trochę ograniczamy podlewanie.
--- pottsii
= nicholsoniae = nabawanesis – w Australii zamieszkuje lasy deszczowe. Sadzonki dobrze I szybko sie ukorzeniaja, roslina szybko rosnie i chetnie kwitnie. Lubi swiatlo, nawozenie co 4 tygodnie I codziennego spryskiwania aby zapewnic wysoka wilgotnosc powietrza.
--- pubicalyx - wszystkie klony
Roslina jest pelna niespodzianek. Jej liscie moga przybierac roznorodne kolory. Szczegolnie mlode wzrosty i swiezo uformowane liscie sa musniete srebrnymi cetkami , ktore sa zroznicowane. Czasami mlode liscie maja barwe od purpurowej do brazowej - pozniej staja sie zielone. Botanicy sadza , ze za to sa odpowiedzialne : swiatlo i skladniki pokarmowe zawarte w glebie oraz w wodzie.
Bogata palete barw H.pubicalyx maja rowniez kwiaty – moga miec rozne kolory.
--- serpens
Liście są małe szarozielone, owłosione po obu stronach prawie okrągłe tworzące czasem poduszeczki. Roślina rozgałęzia się szybko i tworzy ulistnioną gęstą matę. Kwiaty są większe od liści i bardzo kędzierzawe. Kiedy one kwitną są zielonkawego koloru który pogłębia się kiedy stają się starsze. Około 6-8 kwiatów ww baldaszku , wydzielają słodki zapach. Hoja ta nie kwitnie lekko. Kwiaty zjawiają się tylko na szypułkach odchodzących od głównych części rośliny. Ta miniaturowa hoja ma bardzo króciutkie korzenie i nie lubi głębokich naczyń i ścisłej ziemi. Nie przepada też za słonecznymi stanowiskami. O wiele łatwiej jest ją zmusić do kwitnienia w naszych nadmorskich klimatach niż w głębi kraju.
--- sheperdii
jest łatwą hodowli rośliną o długich ciemnozielonych, sukulentowych liściach wiszących jak strąki fasolki – mają do 9cm długości i do 1cm szerokości, często występują pojedynczo w węzłach. Podobna jest trochę do h.wayetti i h.longifoli. Kwitnie w delikatnym różowym kolorze i jest jedną z bardziej niezmordowanych w kwitnieniu hoi. Szypułki kwiatowe pojawiają się przy każdym węźle liściowym i na nowym jeszcze ‘łysym’ pędzie. Może być umieszczona w cienistym miejscu w mieszkaniu i mimo to będzie kwitła – jest idealną hoją dla początkującego zbieracza. Rozgałęzia się mało i może rosnąć na metry długo. Kwiaty wydzielają delikatny pudrowy zapach.
na tym forum jest sporo linek do stron o hojach łacznie z fajnym podglądem strony
http://hoyas.monforum.fr/
i moje ulubione listy publikowane przez Christine Burton
http://www.psthehoyan.com/
warto poczytać choć ja przez translator mam z tym spore trudności
Basiu mam nadzieję że opisy z czasem obrosną w zdjęcia z naszych upraw ipowiększą się o wszelkie sp. ssp. i var.
C = Chłodny. Najniższa temp. 10 st.C
I = Pośredni. Najniższa temp. tymczasowo 15 st.C
W = Ciepły. Najniższa temp. tymczasowo 20 st.C
INTERMEDIATE - pośredni
--- Acuta H.
Roślina rośnie mocno i dostosowuje się chętnie do różnych warunków życiowych, także w kulturze,. Ona rośnie szybko i kwitnie bardzo często. Już odkład rośliny może mieć baldaszki kwiatowe. Kwiaty pachną jak mięta pieprzowa, zielony mięta i cytryna. Jest duże zamieszanie co do nazwy tego gatunku gdyż występuje duża rozbieżność w formie liścia, które przy różnych klonach są bardzo zmienne.
--- Albiflora H. -
2 region monsunu.
Wilgoć konieczne, umiarkowane pośrednie światło silny zapach piżma, kwiaty wielkości 3-4cm każdy, 15-20 w baldaszku, miękkie owłosione duże liście 16-18cm długi i 6cm szeroki. Oni są sukulentowe
--- anulata
Pędy ma poskręcane , nagie, w cylindrycznym kształcie. Bardzo rzadko niektóre są owłosione. Ich średnica wynosi do 5 mm. Liście mają roznorodne zmienne formy. Najczęściej są wąskie i naznaczone plamkami ; są grube , ich długosc wynosi 5-8 cm , szerokie ok. 3-4 cm, bez widocznego unerwienia. Jeżeli roślina stoi w pełnym słońcu , brzegi lisci lub cale ich powierzchnie przybieraja czerwoną barwę. Liście są błyszczące. Podstawa liscia ma ksztalt serca do okraglego , brzeg zwiniety do strony spodniej. H.anulata wymaga podpory do wpinania się. Baldaszki kwiatowe sa płaskie i mają 8-12 pojedynczych kwiatków. Kwiaty sa bladoróżowe do prawie białego koloru z różowym środkiem. Wydzielają zapach kokosowy i maja dużo nektaru. Utrzymują sie ok. 8 dni.
--- archboldiana
Niziny i krzewy, wysokie pośrednie światło. Pozwolić temu przesychać w zimie. Zakwita po 2-3 latach uprawy. Kwiaty mają 3-4cm po 10-20 w baldaszku. Istnieje forma która zmienia kolor kwiatów z białego na różowy. Liście mają do 16cm długości i do7 szerokości, gładkie, szpiczaste podstawa sercowata. Faworyzuje stronę wschodnią lub zachodnią i ciepłe temperatury w lecie ponad 30stopni. Nie lubi przyginania do dołu młodych łysych pędów – najczęściej je wtedy zasusza, – ale szybko wypuszcza nowe –poza tym roślina bezproblemowa.
Rośnie do wielu metrów długo. Starsze łodygi najczęściej korkowacieją i ogołacają się z liści.
Ona jest imponującą, średniej wielkości rośliną pokojową z prześlicznymi kwiatami
--- arnottiana
W warunkach naturalnych wspina sie do wysokich partii drzew aby zlapac kazdy promien slonca. Tam ma wysoka wilgotnosc powietrza i czeste , nawiedzajace te region – monsuny.
H.arnottiana rozpoczyna kwitnienie z koncem marca I kwitnie do listopada. Poniewaz jest wzrost jest szybki wymaga bogatego nawozenia , wysokiej wilgotnosci powietrza i w lecie oslony przed intensywnym sloncem.
--- ssp australis. australis
Roslina latwa w uprawie. Rosnie chetnie I szybko osiaga duze rozmiary. Wymaga przepuszczalnej ziemi , nie znosi narastajacej wilgoci w doniczce. Latem , gdy jest goraco powinno sie ja opryskiwac woda i chronic przed pelnym sloncem. Roslina sukulentowa , tak wiec podloze utrzymywac nieco suche i zapewnic wiecej swiatla.
--- sariae
Od cienistej dżungli
--- ssp australis. tenuipes ( jak również 565, 144)H.
Ten gatunek ma wieksze ciemnozielone liscie, gladkie , nagie , o skorzastej konsystencji. Z obu stron wygladaja jednakowo. Liscie sa dlugie na 6-10 cm i 4-6 cm szerokie. Rosnie dosc mocno i wymaga podpory.
W naszych szerokosciach geograficznych kwitnie na poczatku roku i lata. W Australii we wrzesniu i pazdzierniku.
--- ssp australis. oramicola -
roslina bardzo sukulentowa. Ma blyszczace , zoltozielone liscie o dlugosci ponad 5 cm. Liscie stoja prostopadle do pedu. Owlosienie maja od skromnego do duzego.
U nas kwitnie najczesciej dopier w pazdzierniku. W Australii od stycznie do marca. Hoja rosnie rozkrzewiajac sie I niewiele sie wspina. Rosnie dosyc wolno.
Wamaga suchej ziemi i malych doniczek.
--- ssp australis. sanae -
podgatunek rosnacy krzewiasto o zaokraglonych , sukulentowych lisciach. Na spodniej stronie owlosione bardziej , na wierzchniej niewiele. Liscie sa relatywnie grube, na koncach szpicowate , dlugie na 5 cm. Brzeg lisci jest zawsze zawiniety.
W Australii kwitnie od maja do lipca. Rosnie tam na piaszczystych plazach.
--- benquetensis
Liście są 6-10cm długie i 4cm szerokie, eliptyczne, skórzaste z wyraźnym pierzastym unerwieniem przybierające na słonecznym miejscu kolor czerwonawy. Kwiaty na krótkim trzonku około 12 w baldaszku o wielkości 1cm pojedynczy kwiat w kolorze żółto-czerwony. Roślina lubi wilgotne powietrze, małe doniczki i dużo światła
--- bhutanica
suche warunki, umiarkowane światło
--- bilobata
szybko rozgałęziająca się roślina z małymi, zamszowymi w dotyku, prawie okrągłymi liśćmi, kolor liści jest jasno zielony. Jest łatwą w pielęgnacji rośliną i jedną z bardziej niezmordowanych nie zmordowanych kwitnięciu. Kwiaty drobne czerwonawe w płaskich baldaszkach do 25 sztuk wydzielające łagodny miodowy zapach. Nie powinno się jej ustawiać w pełnym słońcu. Liście na bardziej słonecznych miejscach przybierają odcień miedzi. Sadzonki szybko się ukorzeniają w wodzie i kwitną już jako młode rośliny. Dobrze znosi suche podłoże.
--- bordenii
Rośnie powoli. Odkłady bardzo źle się ukorzeniają. Pędy są cienkie i skąpo ulistnione. Liście długie, wąskie, błyszczą się, są skórzaste i nieowłosione, na słonecznym miejscu przyjmują kolor czerwony, co podkreśla czerwone żyłkowanie. Mają 10-18cm długości i 3-4cm szerokości. Kwiaty 6-15 w baldaszku mają kolor czerwono-pomarańczowy. Średnica pojedynczego kwiatu to ok. 1cm, cały baldaszek około 12cm. Kwitnie krótko, ale nie zostało to sprecyzowane w dostępnej literaturze.
Cienisty, wilgotny, chłodno przyćmiony do umiarkowanego światła.
--- brevialata
jej zamiennik to H. incurvula – obie hoje w handlu niemieckim sprzedawane są jako H. sulawesi. Różni je forma liści : incurvula ma liście okrśgłe , na końcach szpicowate ; brevialata ma liście zupełnie okrągłe.
Hoja rośnie łatwo i jest idealna jako roślina zwisająca. W pomieszczeniu kwitnie prawie cały rok. Wymaga wysokiej wilgotności powietrza i ochrony przed bezpośrednim słońcem. Regularne nawożenie w okresie wzrostu zwiększa obfitość kwitnienia.
--- burtoniae
--- callistophylla
Od ciemnego, głębokiego cienia. W wilgotnych warunkach - syn hoi meredithii i tam opisana.
--- camphorifolia
Liście 7-10cm długości i 3-4 cm szerokości. Kiedy roślina ma dobre warunki kwitnie chętnie. Malutkie kwiaty otwierają się rano i zamykają wieczorem – powtarzają to następnego dnia, ale nie utrzymują się na roślinie długo tylko 1-2 dni. Są koloru różowego i nie mają nektaru. Około 20-25 kwiatów w baldaszku wydzielają lekki, ale nieprzyjemny zapach.
Potrzebuje sporo wody, ale podłoże powinno być przepuszczalne. Jest to roślina średniej wielkości i bezproblemowa dla uprawy parapetowej.
--- caudata
Roślina wypuszcza pojedyncze liście wielkości9-14 długie i 4-6cm szerokie (w mojej uprawie są dużo mniejsze) . Gdy ma dużo słońca liście barwią się na kolor czerwonawy ze srebrnym cętkowaniem. Między podlewaniami musi koniecznie przeschnąć inaczej zrzuca liście. Baldaszki kwiatowe do 10 owłosionych kwiatów bez zapachu i bez nektaru, utrzymują się około 7 dni. Wysoka wilgoć i ruch powietrza. Doświadczenia w uprawie są bardzo różne – ona stoi sucho to zrzuca liście, dostaje więcej wody rośnie lepiej, ale nie kwitnie. Zima jest dla rośliny zawsze krytyczna. Roślina się słabo rozgałęzia. Należy do hoi wapnolubnych.
--- cembra
Lubi światło i wyższą wilgotność. Hoja zaliczana do krzaczastych. Są 3 gatunki o takiej samej budowie h.odorata, h.cembra i h.paziae – odorata ma z tych 3 najmniejsze liście, paziae największe. Wszystkie 3 uprawiamy tak samo. Wszystkie są wrażliwe na atak czerwonego pajączka.
--- chlorantha
podzielona na chlorantha (żółtawe kwiaty ) i chlorantha var tutuilensis (czerwonawe kwiaty) – potrzebuje dużo światła w przeciwnym razie trudno ją zmusić do kwitnienia Liście wąskie eliptyczne, ciemno zielone dł. 4-7 i szer. 15-25mm. Po kwitnieniu roślina zrzuca szypułki.
--- chuniana = H.chunii = synonim dla H. reticulata.
Pochodzenie – Papua Nowa Gwinea.
H. chuniana ma piekne ciemnozielone i blyszczace liscie , ich dlugosc wynosi 8-15 cm , szerokosc 5-10 cm. Unerwienie slabo widoczne. Brzeg lisci jest lekko pofalowany. W miejscu slonecznym mlode liscie najpierw maja barwe ciemnoczerwona , gdy sa w pelni wyksztalcone staja sie zielone.
H. chuniana – kwitnie chetnie i niezawodnie. Okragle baldaszki kwiatowe maja ok.40 pojedynczych kwiatkow, ktore utrzymuja sie 3-4 dni. Pachna kokosem.
H. chuniana – wymaga jasnego stanowiska, jednak przed palacym sloncem trzeba ja chronic , poniewaz liscie szybko ulegaja poparzeniom. W upalne dni hoja uwielbia spryskiwanie.
--- cinnamomifolia
rośnie do 3m długo. Ciemnozielone, gładkie liście są 5-7cm długie i 6cm szerokie. Kwiaty wydzielające dość nieprzyjemny zapach mają około 2cm i kwitną około 10 dni.
Roślina kwitnie tylko jak dostaje wystarczająco nasłonecznione miejsce. Z budowy i sposobu wzrostu podobna do h.purpureofusca. Roślina potrzebuje przepuszczalną ziemię. Ta mieszanina może pozostać wyprodukowana z uniwersalnej ziemi do kwiatów i trochę ziemi orchidei. Nawozić powinno się mało. Jest szybko rosnącą rośliną i potrzebuje od razu dużego rusztowania.
--- citrina
Podwójny obszar monsunu. Od namorzynów - wilgoć. Understory roślina
syn = H. verticillata, H. auta, H. Pallada, H. parasitica ta ilość synonimów świadczy że spory co do nazewnictwa i przyporządkowania ciągnąć się będą jeszcze długo – jak dla nas laików jak na razie ważne jest to że rośliny rosną ikwitną w uprawie domowej szybko i dobrze.
--- coriacea
Liście są 11cm długie i 4cm szerokie, mało sukulentowe – podobne do liści multiflory. Kwitnie w okrągłym do półkolistego – baldaszku z 35 do 75 kwiatów, koloru jasno żółtawego bez zapachu. Nie tworzy korzeni powietrznych i potrzebuje pomocy w rośnięciu gdyż pnie się słabo. Może stać się bardzo duża. Do wzrostu potrzebuje wysokiej temperatury, dużo światła i wysokiej wilgotności powietrza.
--- curtisii
Liście małe, sukulentowe, szare z srebrnym nakrapianiem wielkości od 1,5cm długości do 1,5-2cm szerokości.. Baldaszki kwiatowe w porównaniu do liści duże z 10 do 25 kwiatów koloru żółtawego z czerwonym centrum. Faworyzuje słoneczne miejsce. Zimie chłodno i sucho. Hoja wapnolubna. Rośnie powoli. I tu jest rozbieżność w zeznaniach bo firma znajdująca się na Hawajach mówi o:
Wilgotny. Głęboki cień. Nie pozwalać temu stać się susi.
Ja uprawiam ją jak podaje str. Simony i jest OK.
--- davidcummingii
Liście 4-10cm długie i około 2,5 szerokie w pięknym szaro-ciemnozielonym kolorze z ciemniejszym brzegiem. Uporządkowane są zawsze parzyście i przebarwiają się na różowawy kolor w silnym słońcu. Kwitnie już jako młoda roślina, z tych samych trzonków baldaszkowych z 10-20 kwiatami. Kwiaty małe do 1cm średnicy wydzielają wieczorem przyjemny lekki, słodki zapach i utrzymują się około 5 dni. Nie mają nektaru. Uprawiamy w umiarkowanym cieniu
--- deykei -
patrz kerii. Liście sukulentowe, z ciemnym żyłkowaniem. Kwiaty 1,5cm po 15-30 w półokrągłym baldaszku wydzielają piękny zapach piżma. Podwójny obszar monsunu. Lubi ciepły i cienisty, nienawidzi zimny i mokry.
--- dimorpha
Ma różnie uformowane liście od okrągłych po podłużnie szpiczaste. Młode liście mają piękny ciemnozielony kolor z olejnym połyskiem. Kwiaty są koloru cytrynowego jaśniejsze na słonecznym miejscu. Około 15 kwiatów w półokrągłym baldaszku o słodkim zapachu. Rośnie powoli, jednak rozgałęzia się chętnie. Powinna być sadzona do małych naczyń by szybko obeschła po podlaniu.
--- diptera
spokrewniona z h.filifornis i h.attenuata – występuje wiele klonów tego gatunku , nieznacznie różniących się między sobą. Kwiaty pojawiają się w płaskim baldaszku po około 10szt. Zatrzymują się na roślinie około 8-10dni, nie posiadaja zapachu i mają mało nektaru. Na słonecznym miejscu roślina rośnie szybko i kwitnie już jako młoda roślina. Nie lubi przelewania.
--- diversifolia
Roślina nie jest trudna w uprawie. Rośnie duża i potrzebuje sporo miejsca. W pielęgnacji wymaga dużo światła i ciepłe miejsce ze sporą wilgotnością powietrza, oraz dodatku niewielkiej ilości wapna do podłoża i obsychania między podlewaniami. Liście owalne ze srebrnym nakrapianiem.
--- dischorensis - rosnie jak epifityczny krzew z niewieloma odgalezieniami i liscmi ustawionymi do gory. Odnogi ma wlokniste , gietkie , zaokraglone i nagie. Liscie maja podstawe matowa , sa w niewielkim stopniu sukulentowe. Nie sa owlosione. Dlugie na 6,5-11,5 cm i na srodku 2,8-5 cm szerokie.
Ojczyzna H. dischorensis jest polnocna Nowa Gwinea. Jest scisle spokrewniona z H.reticulata.
--- dolicosparte
--- eitapensis
rozgaleziony, wspinajacy sie krzew , rosnie przez caly rok. Dolna czesc rosliny jest zdrewniala. H. eitapensis jest epifitem , rosnie w lasach w polnocnej czesci Nowej Gwinei. Dlugie odnogi sa okragle , gietkie i nagie. Liscie sa eliptyczne , matowe i sukulentowe. Ich dlugosc 3-5 cm i szerokosc na srodku 1-2cm. H. eitapensis jest krzepka roslina pnaca.
--- erythrina
Rośnie w wilgotnym powietrzu z małym światłem i dużo ruchu powietrza
Hoja zamieszkuje pagorkowate lasy w Malezji. Jest bardzo atrakcyjna i piekna hoja. Na poczatku rosnie bardzo powoli. Jednak , gdy spodoba jej sie stanowisko , szybko wypuszcza dlugie, nagie pedy. Ma dlugie i ciemnozielone pocetkowane liscie – to one czynia hoje tak atrakcyjna. Liscie sa sztywne i twarde , sa a nich widoczne 3 zylki.
H. erythrina wymaga duzo swiatla i wysokiej wilgotnosci powietrza aby zakwitnac.
--- erythrostemma
Znalazł obok rzeki, cienistego, wilgotnego, dobrego powietrznego ruchu.
Zamieszkuje Tajlandie, Malezje i Wyspe Borneo. Rosnie powoli i zakwita dopier po osiagnieciu okreslonego wieku. Pedy i liscie nie sa owlosione. Baldaszki kwiatowe maja do 30 pojedynczych kwiatkow. Kwiaty utrzymuja sie ok. tygodnia.
--- excavata
--- finlaysonii
--- flavida
--- Glabra H.
największy liść znaleziony na tej hoi miał 15cm długości i 22 szerokości. Ta hoja poprzez piękne liście jest łatwo rozpoznawalna nawet jak nie kwitnie. Jako pnącze roślina staje się ogromna. Faworyzuje półcieniste miejsca. Jej duże ciemnozielone błyszczące liście mają przeciętnie 6-10cm długości i 9cm szerokości. Są nieregularnie nakrapiane srebrnymi plamkami. Trzy żyły są wyraźnie widoczne i liść między nimi jest pofalowany. Kwiaty mają średnicę od jednego cm i jest ich od 25 do 30 w baldaszku tworząc regularną kulę podczas kwitnięcia. Nie mają nektaru i nie rozprzestrzeniają zapachu oraz utrzymują się na roślinie tylko 1 dzień.- mokry alpinista lasu, nie pełne słońce. kwitnie 1 dzień
--- greenii
liście tej hoi są 9cm długie i 2cm szerokie. Mają ciemnozielony kolor i mocno żyłkowatą powierzchnię. Hoja ta rośnie na ciepłym miejscu szybko i kwitnie całorocznie. Baldaszki kwiatowe są luźne i zawierają między 20-30 kwiatów. Pojedynczy kwiat ma średnicę od 2cm. Kwiaty zatrzymują się na roślinie około 10 dni i nie wydzielają zapachu.
--- halophilla vel heuschkeliana (zarówno różowy i żółte formy) Znaleźli w bagnach namorzynu. Cień. Wilgoć
--- inconspicua
Przybrzeżny. + światło
--- incrassata
ma szczegolne wymagania do stanowiska – powinna stac na oknie poludniowym lub zachodnim. Wymaga dobrze przepuszczalnej I stale wilgotnej ziemi. Rosnie szybko I chetnie kwitnie.
--- incurvula - patrz H. brevialata
--- ischnopus
--- kanyakumariana
nie chciałby urosnąć mokry
--- kentiana
zbyt nie zwilżył
--- aff. kentiana zbyt nie zwilżył
--- Kerrii H.
woli suchsze warunki , kwitnie 2 tygodnie
--- limoniaca
--- litoralis
--- lobbi
rośnie jak krzak i nie ma jak inne hoje wijących skłonności. Gałęzie osiągają ponad metr długości. Liście rosną najczęściej parzysto często także po cztery z jednego węzła i mają bardzo krótkie ogonki. One są ciemnozielone od 8 do 11cm długie i 2-3 cm szerokie zawsze szpiczaste.
W ojczystych klimatach hoja ta kwitnie w czasie pory deszczowej od czerwca do października. Pochodzi z bardzo wilgotnego obszaru i jako roślina pokojowa wymaga bardzo regularnego podlewania i wyższej wilgotności powietrza. Jest hoją która może stać hłodniej od innych hoi.
Kwiaty pachną słodko i trwają do 10 dni.
Znalazł wzdłuż strumieni, cienistych, wilgotnych
--- loherii
wilgoć wokół i cienisty
--- macgillivrayi
Pojedynczy obszar monsunu. Umiarkowane światło, wyhoduj dryish zimie
--- macrophylla
--- magnifica
Znalazł w wysokiej wysokości, w cieniu i dużo wody
--- meliflua i ssp meliflua. Fraterna
hoduj w cieniu
--- meredithii
znajdowana w podzwrotnikowej puszczy w piaszczystym gruntem, w wysokiej wilgotności w słonecznych miejscach na terenach występowania orchidei. Jest duże zamieszanie z nazewnictwem – ogólnie przyjmuje się, że rośliny z liściem dużym dł. ok. 20, szer. ok. 6-8 lekko sfalowanym to h.meredithii , natomiast rośliny z liście grubszym mniejszym bardziej regularnym, sukulentowym to hoya callistophylla.
--- merrillii
--- multiflora
--- naumanii
Znalazł w wilgotnym, niskim świetle
--- nummularoides
ta hoja kwitnie tylko raz jesienią około października, jednak bardzo obficie. Pędy kwiatowe zjawiają się prawie z każdego węzła. Jest 7-15 kwiatów w baldaszku i po kwitnieniu pędy kwiatowe odpadają. Roślina początkowo rośnie prosto i rozgałęzia się w późniejszym wieku. Liście 3-5cm koloru oliwkowego i dość mocno owłosione obustronnie. Ta roślina lubi małą doniczkę. Wymaga suchszego traktowania i dużo światła.
Inny klon H. spec. Aff. Nummularoides ma trochę większe liście, więcej kwiatów w baldaszku ok. 17-20 i nie zrzuca pędów kwiatowych oraz kwitnie trochę później około listopada.
--- obscura
--- odettaea
Rośnie wilgotny ale nie zwilża w cieniu
--- Obtusifolia H.
Z obszarów góry + wilgoć + wilgoć
--- parviflora
Mniej światła - urośnij jak carnosa H.
--- pentaphlebia
--- picta (syn. Pubera)
--- polystachya
--- pottsii
--- purpureofusca
Nazwa tej hoi przez wiele lat robiła zamieszanie – zawsze porównywana była do h.cinnamonifolia jako, że w wyglądzie i uprawie są jednakowe – jedynie kolor kwiatów je różnił. Purpureofusca kwitnie na bardzo długich pędach kwiatowych z 15-20 kwiatami w baldaszku od lipca do września i jeśli ma idealne warunki to potrafi zakwitnąć w listopadzie czy grudniu jeszcze raz . Kwiaty pachną i wydzielają rosę miodową. Roślina i kwiaty są tak piękne, że nie powinno jej zabraknąć w zbiorach.
Rośnie w środku lasu, przyćmionego światła + wilgoć
--- pusilla
Przyćmione światło. + woda + wilgoć.
--- retusa
znacznie się różni w formie liścia od innych hoi, bardziej przypomina z wyglądu Rhipsalis. Rośnie jak epifity wisząc. Ma bardzo cienkie pędy i wąziutkie liście długości 6cm i szer tylko 2mm. Kwiaty porównywalne do H. pauciflora z którą jest spokrewniona. Wydaje tylko 2 do 3 kwiatów w baldaszku o wielkości 1,5cm pojedynczy kwiat.
--- Revoluta H.
Znalazł w krawędzi plaży. Ciepły i dużo wody. kwiaty 4 dni
--- rigida
Znalazł w bagnie namorzynu z wysoką wilgocią i umiarkowany do jasnego światła
--- samoensis
--- Sariae H.
Od cienistej dżungli
--- schneei
--- subglabra
Umiarkowany, by ochładzać się. Umiarkowane światło. Znalazł w wysokiej wysokości rosnącej w trawie w starym lesie mchu.
--- thomsoni
Znalazł na skałach obok strumienia. Wyhoduj chłodny, głęboki cień, wysoką wilgoć. Powietrze strumień
--- tsangii
--- waymaniae kwiaty 7 dni kwiaty cieniśćie raczej sucho
--- verticillata (ridleyi), verticillata (acuta) i verticillata Hoya verticcilata Pochodzenie: Pokrój: roślina pnąca o gęsto rozmieszczonych liściach.
[i[Wielkość:[/i] do 360 cm wysokości (długości)
Przyrost: szybki
Liście: grube i twarde, owalne o długości 6-11cm i szerokości 2,5-6cm. Liście są błyszczące, w kolorze jasnozielonym, z jaśniejszymi żyłkami i srebrzystym nakrapianiem (liście niektórych odmian h. Verticcilata charakteryzują się bardziej widocznymi żyłkami i intensywniejszym nakrapianiem, niż liście innych).
Kwiaty: błyszczące, o średnicy ok. 1,5cm, zebrane w kuliste kwiatostany. W zależności od odmiany, mogą mieć różne kolory – od zielonego, poprzez biały, różowy, do różowo-czerwonego. Kwiaty żyją na roślinie przez około 5 dni i wytwarzają – w zależności od odmiany – więcej lub mniej nektaru.
Okres kwitnienia: późna wiosna/wczesne lato
Zapach: bardzo intensywny
Światło: roślina preferuje lekki cień
Temperatura: znosi dość niskie temperatury, > 4,5 st.C
Woda: Dokarmianie: Wilgotność powietrza: Czyszczenie: Atmosfera: Podłoże: przepuszczalne. pH lekko kwaśne lub obojętne.
Przesadzanie: Cięcie: Rozmnażanie: przez sadzonki zielne lub zdrewniałe, ewentualnie z nasion.
Długość życia: Łatwość hodowli: roślina dość łatwa w uprawie.
--- vitellina (syn. Fuscomarginata)
--- vitellinoides (syn. meredithii)
--- sp ambon
piżmo zapach jest odczuwalny. Kwiaty zatrzymują około 7 dni, zanim oni odpadają. słoneczne rośnie szybko suchy między polewaniami.
--- sp. Aff. micrantha
--- sp. Aff. chuniana aktualnie w krążeniu jako chuniana H.
--- sp. Filipińczycy - myślał, że być tym sam jako sariae H.
--- clemensiorum
jest klonem hoi finlansoni od której różni się istotnie większymi (jak skóra krokodyla) szpiczastymi liśćmi.
Jest krzepkim tropikalnym pnączem. Pomiędzy liśćmi na łodygach tworzy dużo korzeni powietrznych. Liście są grube i sztywne 10cm szerokie 20-40cm (tu nie wiem czy to nie pomyłka) długie, mają frapujące żyły ciemnozielonego koloru. Liście w słońcu robią się ciemnozielone aż do czerwonawego koloru w cieniu jasnozielone.
Baldaszki kwiatowe mają brązowo-czerwony kolor, do 30 kwiatów w baldaszku. Cały baldaszek ma średnicę 7cm. Pachną przyjemnie piżmem lub pomarańczą. Kwiaty utrzymują się niestety tylko do 3 dni. Hoja jest lekką w uprawie rośliną. Powinna mieć ciepły klimat, wysoką wilgotność powietrza hollina dobre światło by pokazać typowy wzrost hollina typowe kwitnienie. Liście pod cienistymi warunkami mogą osiągnąć długość od 30cm. Ta roślina jest oferowana w handlu jako H. phyllura
--- collina
--- cominsii
--- cumingiana są 3 wąsko spokrewnione rośliny : h.cumingiana, h.densifolia i h.golamcoiana często określane jako Var h.cumingiana. Ona lubi wapień. Jedna z niewielu która ma długą żywotność nasienia i hętnie kiełkuje. Jest zaliczana do krzaczastych hoi. Liście ma nawleczone blisko siebie, owalne do prawie okrągłych o długości 2-3cm i szer od 1,5cm z bardzo krótkimi szypułkami. Kwiaty tworzą się na trzonkach w osi liści i mają frapujący kontrast zielonożółty i purpurowy.Każdy baldaszek ma 8-10 kwiatów utrzymujących się około tygodnia. Szypułki kwiatowe odpadają po kwitnieniu. Dobrze jest dodać do ziemi trochę tłuczonego korala czy muszelek lub jak to robią kaktusiarze kawałek pokruszonego gipsu.
--- dennisii
Głęboki cień.
--- densifolia
--- hypolasia
Wysoka wilgoć. Ruch powietrza jest kluczem
--- var imperialis. rauschii
Spektakularna hoja z dużym, owalnym sukulentowym liściem od 12-15cm dł. I 6-8cm szer. Zyła środka jest wyraźnie widoczna i liście są lekko owłosione. Jeśli roślina ma odpowiadające jej miejsce to dorasta szybko do dużej rośliny pokojowej. Miejsce powinno być dobrze oświetlone bez południowego słońca inaczej może dojść do poparzenia liści. Od czasu do czasu powinno się przyciąć roślinę w celu pobudzenia do rozgałęziania. Temperatura nie powinna spadać poniżej 20stopni. Kwiaty tej hoi należą do największych w gatunku i mierzą do 8cm, może być ich do 10 w baldaszku. Gdy roślina ma około 2 lata powinna kwitnąć bez problemu. Kwiaty zatrzymują się na roślinie około 2tygodnie, mają dużo lepkiego nektaru i pachną świerzo przypominając zapach gardeni. Zapach jest bardziej intensywny wieczorem i w godzinach porannych.
Podlewać się ją powinno oszczędnie i nawozić również oszczędnie. Od określonej wielkości roślinę powinno się podwiązywać do podpór. Hoja wapnolubna. Należy dbać o nieuszkadzanie rośliny, gdyż wydziela bardzo dużo soku mlecznego.
H.imperialis var. alba – kwiaty białe z zielonym pofarbowaniem
H.imperialis var. Palawan – kwiaty złotożółte z lekką czerwienią
H.imperialis Borneo różowe kwiaty, ona rośnie dobrze. Po utworzeniu pąków potrzebuje około 2 miesięcy zanim one się otworzą. Pachnie słodko owocowo
H.imperialis var rauschii sprzedawany też jako H.imperialis gigantea – jej liście są większe niż przy innych klonach. Kwiaty bardzo zmienne w kolorze od zielonawej bieli z różowym do bardzo ciemnej purpury, klon kwitnie ciężko
H.imperialis „mozaika” – nie jest zarejestrowana imieniem. Klon z białymi plamami i na kwiatach i na liściach – przez C.M. Burton uznana jako infekcja wirusowa na klonie H.imperialis Borneo
--- latifolia
Cień. Understory roślina
--- megalaster
Z grupy Physostelma ona ma największe kwiaty. Kwitnie w ciemnobordowym kolorze z 8-12 kwiatów w baldaszku osiągające średnicę 5cm (pojedynczy kwiat) i przyjemnie pachnące. Także duże ciemnozielone liście są bardzo atrakcyjne – największy znaleziony liść miał 20cm dł i 8,5cm szer. Jest to bujnie i szybko rosnąca hoja.
Znalazł w głębokim cieniu, w lesie tropikalnym. Wysoka wilgoć.
--- mindorensis
Cieniolubna
Jedna z piękniejszych czerwonych hoi. Kwitnie z 40-50 kwiatów w baldaszku, pojedynczy kwiat o średnicy 1,5cm, bez zapachu.
Hoja kwitnie lekko i dorasta szybko do pięknej gęstej rośliny. Do wytworzenia kwiatów potrzebuje od końca kwietnia do końca września dużo światła. Należy do hoi wapnolubnych.
Liście mają od 9cm długości i od 5cm szerokości przebarwiają się na słonecznym miejscu na nierównomierny czerwony kolor.
--- mitrata
blisko spokrewniona z h.darwinii Ma dwa typy liści jedne duże o kształcie czółna,szerokie od 12-16 długości i 6-10 szerokości i liście o kształcie urny wąskie skręcone w dół które służą jako schronienie dla mrówek. Liście stabilizują budowę gniazda z czego roślina czerpie wilgoć i pożywki. Obie hoje kwitną przez cały rok. Kwiaty utrzymują się około 7-14 dni i wydzielają słodki zapach. Pojedynczy kwiat ma średnicę 2,5cm, stojące baldaszki składają się z 10-15 kwiatów.
--- pachyclada
epifityczna silnie sukulentowa hoja z grubymi pędami o średnicy 6-8mm. Liście7-10cm długie patelka 5-6cm szerokie prawie okrągłe patelka kolorze matowej jasnej zieleni. Kwitnie bezproblemowo w kolorze kremowym, wydzielając słodki zapach zwabiający mrówki z około 20 kwiatami w baldaszku. Lubi dobrze oświetlone stanowiska patelka powinna być trzymana sucho.
--- patella
hoja ta zakwita pojedynczymi dużymi kwiatami o średnicy 3,5cm . Do wzrostu i kwitnienia potrzebuje całorocznie temperatury w granicach między 23 i 25stopni i dużo wody.
--- ruscifolia
--- subcalva (BSI 1))
syn megalaster i tam patrz opis
--- H sussuela (ariadna) Ona rośnie w kulturze stosunkowo szybko, kwitnie bardzo ciężko. Aby utworzyć baldaszki kwiatowe, H. sussuela potrzebuje bardzo słoneczny posterunek ma silny zapach piżma Około 10 kwiatów gry pojedynczej kwitnie w wolnym baldaszku. Oni zjawiają się od marca do kwietnia. Jeśli ona ma to słoneczne miejsce, liście żółkną. Ona potrzebuje do wzrostu dużo ciepła i wysokiej wilgotności. Ona faworyzuje wapnistą ziemię.
--- waymaniae
rośnie powoli , ma owalne, twarde, sfalowane na brzegach, zielonawoniebieskie, matowe, szorstkie w dotyku liście przebarwiające się na słonecznym miejscu na czerwony kolor . Długości 5-15cm i szer 3-10cm. Kwitnie - na długim trzonku odpadającym po kwitnieniu - w płaskich baldaszkach z 10-20 zółtopomarańczowymi kwiatami .
Kwiaty wydzielają cytrynowo- kamforowy zapach i utrzymują się 7 dni.
System korzeniowy rozpościera się płasko i powinna być trzymana raczej sucho ale z podwyższoną wilgotnością. Rozgałęzia się słabo i nie wije się jak inne hoje w górę. Wytrzymuje całorocznie temperatury ponad 20stopni C.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Rejestracja
Zaloguj
